“`html

Joker 2 ทำไมถึงเป็นหนังเพลง? ไขทุกข้อสงสัย

การกลับมาของภาพยนตร์ที่สร้างปรากฏการณ์อย่าง Joker ในภาคต่อที่มีชื่อว่า Joker: Folie à Deux ได้สร้างความประหลาดใจและคำถามมากมายให้แก่ผู้ชมทั่วโลก โดยเฉพาะการตัดสินใจเปลี่ยนทิศทางจากแนวดราม่า-จิตวิทยาสุดเข้มข้นไปสู่การเป็น “หนังเพลง” บทความนี้จะเจาะลึกถึงเบื้องหลังแนวคิดและเหตุผลที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญนี้ พร้อมทั้งสำรวจว่าการใช้บทเพลงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องนั้นส่งผลต่อการตีความตัวละครและสารที่ภาพยนตร์ต้องการจะสื่ออย่างไร

ภาพรวม: เมื่อโศกนาฏกรรมขับขานเป็นบทเพลง

การตั้งคำถามว่า Joker 2 ทำไมถึงเป็นหนังเพลง? คือการมองลึกลงไปในแก่นแท้ของความคิดสร้างสรรค์ที่ท้าทายขนบเดิมๆ ของภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูน Joker: Folie à Deux ไม่ได้เป็นเพียงภาคต่อที่ดำเนินเรื่องราวของ Arthur Fleck ต่อไป แต่เป็นการรื้อสร้างและนำเสนอตัวตนของเขาในมิติใหม่ผ่านเสียงดนตรี แนวคิดนี้เกิดขึ้นจากความต้องการของผู้กำกับ Todd Phillips ที่จะพาผู้ชมดำดิ่งลงไปในสภาวะจิตใจที่ไม่มั่นคงของตัวละคร ซึ่งคำพูดเพียงอย่างเดียวอาจไม่สามารถถ่ายทอดความบิดเบี้ยวและความสับสนภายในได้อย่างสมบูรณ์ การเลือกใช้รูปแบบหนังเพลงจึงไม่ใช่แค่การเปลี่ยนแนวทางเพื่อสร้างความแปลกใหม่ แต่เป็นเครื่องมือทางศิลปะที่จำเป็นในการสำรวจภาวะ “Folie à Deux” หรือ “ความวิกลจริตที่เกิดขึ้นพร้อมกันสองคน” ซึ่งเป็นหัวใจหลักของเรื่องราวในภาคนี้

บทวิจารณ์: การตีความผ่านท่วงทำนองแห่งความบ้าคลั่ง

การวิเคราะห์ Joker: Folie à Deux ในฐานะหนังเพลงต้องมองข้ามกรอบของหนังเพลงแบบฉบับไปเสียก่อน เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อสร้างความบันเทิงผ่านการร้องรำทำเพลงที่สวยงาม แต่ใช้ดนตรีเป็นกระจกสะท้อนโลกภายในที่พังทลายของตัวละคร

โครงเรื่องและการเล่าผ่านบทเพลง (Script & Plot)

โครงเรื่องของภาพยนตร์ขับเคลื่อนด้วยความสัมพันธ์ระหว่าง Arthur Fleck (Joaquin Phoenix) และ Dr. Harleen Quinzel หรือ Lee (Lady Gaga) โดยมีบทเพลงทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมโลกของคนสองคนเข้าไว้ด้วยกัน แทนที่จะใช้บทสนทนาเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ ผู้กำกับเลือกใช้เพลงคลาสสิกที่คุ้นหูอย่าง “For Once in My Life” หรือ “Bewitched (Bothered and Bewildered)” มาตีความใหม่ในบริบทของความรักที่หมิ่นเหม่และอันตราย บทเพลงเหล่านี้ไม่ได้หยุดการดำเนินเรื่อง แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องที่เผยให้เห็นความปรารถนา ความกลัว และจินตนาการที่พวกเขามีร่วมกัน การร้องเพลงในห้องขังหรือในศาลจึงไม่ได้ดูแปลกแยก แต่กลับตอกย้ำถึงการที่พวกเขาหลีกหนีจากความจริงอันโหดร้ายไปสู่โลกแฟนตาซีที่สร้างขึ้นเองผ่านเสียงดนตรี

ดนตรีใน Joker 2 ไม่ใช่แค่ส่วนประกอบ แต่เป็นภาษาหลักที่ตัวละครใช้สื่อสารในยามที่คำพูดไม่สามารถบรรยายความรู้สึกที่แท้จริงได้อีกต่อไป

การแสดงและเสียงร้องที่เผยตัวตน (Casting & Character)

การแสดงของ Joaquin Phoenix และ Lady Gaga เป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้แนวคิดนี้เป็นรูปเป็นร่าง เสียงร้องของ Phoenix ไม่ได้สมบูรณ์แบบตามมาตรฐานนักร้องมืออาชีพ แต่นั่นคือความตั้งใจ มันเต็มไปด้วยความดิบ ความเปราะบาง และความไม่มั่นคง ซึ่งสะท้อนตัวตนของ Arthur Fleck ได้อย่างสมจริง ในขณะที่ Lady Gaga ในบท Lee ได้ใช้ความสามารถทางดนตรีของเธอในการถ่ายทอดความซับซ้อนของตัวละครที่ถูกดึงดูดเข้าสู่โลกของ Joker เสียงร้องของทั้งคู่ไม่ได้มุ่งเน้นความไพเราะ แต่เน้นการสื่อสารอารมณ์ที่อยู่เบื้องลึก เป็นการแสดงออกถึงความเจ็บปวดและความปิติยินดีที่เกิดขึ้นพร้อมกันในจิตใจที่แตกสลาย ซึ่งได้รับคำวิจารณ์ทั้งในแง่บวกที่ชื่นชมความกล้าหาญ และในแง่ลบที่มองว่ามันทำลายความขรึมขลังของตัวละครจากภาคแรก

งานสร้างและสุนทรียภาพแบบละครเวที (Production Value)

งานสร้างของ Joker: Folie à Deux มีความโดดเด่นในการผสมผสานระหว่างความสมจริงอันน่าหดหู่ของโรงพยาบาลอาร์คัม กับฉากแฟนตาซีที่ดูเหมือนหลุดมาจากละครเวทีบรอดเวย์ การเปลี่ยนผ่านระหว่างสองโลกนี้เกิดขึ้นอย่างแนบเนียนผ่านบทเพลง บางฉากอาจเริ่มต้นด้วยการที่ตัวละครสองคนพูดคุยกันในห้องแคบๆ ก่อนที่แสงสีและฉากจะเปลี่ยนไปเป็นเวทีการแสดงขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นภาพแทนของโลกในจินตนาการที่พวกเขาสร้างขึ้นเพื่อหลบหนีความจริง การออกแบบงานสร้างในลักษณะนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังเพลงคลาสสิกอย่าง Chicago ที่ใช้เวทีละครเป็นพื้นที่ในการสำรวจจิตใต้สำนึกของตัวละคร ทำให้ภาพยนตร์มีมิติทางภาพที่ลึกซึ้งและเปี่ยมด้วยความหมายเชิงสัญลักษณ์

ฉากเด่นที่ดนตรีขับเคลื่อน: เสียงสะท้อนจากความมืด

หนึ่งในฉากที่น่าจดจำคือฉากการไต่สวนในศาลที่ควรจะเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่กลับถูกเปลี่ยนให้เป็นฉากละครเพลง เมื่อ Arthur เริ่มขับขานบทเพลง “That’s Life” เพื่อตอบโต้คำถามของอัยการ บรรยากาศในห้องพิจารณาคดีค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเวทีคอนเสิร์ตในจินตนาการของเขา ผู้คนในศาลกลายเป็นนักเต้นประกอบฉาก และแสงไฟสาดส่องมาที่เขาราวกับเป็นศิลปินเอก ฉากนี้ไม่ได้เป็นเพียงการแสดงความเพ้อฝัน แต่เป็นการประกาศอิสรภาพทางความคิดของ Joker ที่มองว่ากฎเกณฑ์และบรรทัดฐานของสังคมเป็นเพียงเรื่องตลก และเขาคือผู้ควบคุมการแสดงทั้งหมดในชีวิตของตนเอง

ข้อดีข้อเสียของการเป็นหนังเพลง

บทสรุป: นิยามใหม่ของหนังเพลงหรือเพียงการทดลองที่กล้าหาญ?

ท้ายที่สุดแล้ว Joker: Folie à Deux ถือเป็น “หนังเพลง” หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับนิยามของผู้ดูแต่ละคน หากมองว่าหนังเพลงคือภาพยนตร์ที่ใช้เพลงเพื่อขับเคลื่อนเรื่องราวและสื่อสารอารมณ์ของตัวละคร คำตอบก็คือใช่ แต่หากยึดติดกับภาพจำของหนังเพลงแบบดั้งเดิมที่มีการร้องและเต้นอย่างต่อเนื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้อาจเป็นเพียง “หนังดราม่าที่มีเพลงประกอบจำนวนมาก” อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญกว่าการพยายามจัดประเภท คือการยอมรับว่านี่คือการทดลองทางศิลปะที่ท้าทายและน่าสนใจ เป็นความพยายามที่จะขยายขอบเขตของเรื่องเล่าในโลกของซูเปอร์ฮีโร่ และพิสูจน์ว่าโศกนาฏกรรมของตัวตลกก็สามารถขับขานออกมาเป็นบทเพลงที่บาดลึกได้เช่นกัน

คำแนะนำ: ภาพยนตร์เรื่องนี้เหมาะกับใคร?

Joker: Folie à Deux เหมาะสำหรับผู้ชมที่เปิดใจกว้างต่อการทดลองรูปแบบการเล่าเรื่องใหม่ๆ ผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์ที่เน้นการตีความเชิงสัญลักษณ์ และแฟนผลงานของ Joaquin Phoenix และ Lady Gaga ที่ต้องการเห็นพวกเขาในบทบาทที่ท้าทายความสามารถไปอีกขั้น อย่างไรก็ตาม ผู้ชมที่คาดหวังจะได้รับประสบการณ์แบบเดียวกับภาคแรก หรือไม่ชื่นชอบภาพยนตร์แนวเพลง อาจต้องพิจารณาเป็นพิเศษก่อนรับชม

หากโลกภายในจิตใจสามารถเปล่งเสียงออกมาเป็นบทเพลงได้ โลกแห่งความจริงที่เราอยู่นั้นจะยังคงเงียบงันอยู่หรือไม่?

“`